Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του Δημάρχου Αθηναίων:
Η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια βαθιά πολιτική κρίση. Το βασικό της πρόβλημα είναι η αδυναμία των κομμάτων της να προσφέρουν ένα σαφές και τολμηρό πολιτικό όραμα. Παρουσιάζουν κυβερνητικά προγράμματα τεχνοκρατικά συνεκτικά αλλά πολιτικά άνευρα. Έτσι, αντί να απευθύνονται στους ψηφοφόρους με μια σαφή πρόταση αλλαγής, καταλήγουν να διαχειρίζονται ισορροπίες.
Η επιβίωση της κεντροαριστεράς απαιτεί πολιτικό θάρρος, ρήξεις, καινοτομία. Οι μεγάλες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις του 20ου αιώνα, όπως το New Deal ή το μεταπολεμικό κράτος πρόνοιας, προέκυψαν από ηγεσίες που πήραν ρίσκα και αμφισβήτησαν τις καθιερωμένες ισορροπίες.
Σήμερα με ελάχιστες εξαιρέσεις, η κεντροαριστερά φαίνεται να έχει εγκαταλείψει αυτή την δυναμική. Σε μια εποχή πολεμικών συγκρούσεων, γεωπολιτικών ανακατατάξεων, νέων διεθνών συσχετισμών, οικονομικής ανασφάλειας, κοινωνικής δυσαρέσκειας και θεσμικής δυσπιστίας, όταν οι προοδευτικές δυνάμεις προσφέρουν απλώς μια πιο ήπια εκδοχή της υπάρχουσας κατάστασης, ανοίγουν τον δρόμο στην άνοδο του λαϊκισμού και τη ακροδεξιάς.
Το πολιτικό τοπίο είναι σύνθετο, όμως εκπέμπει σαφή μηνύματα.
Την ώρα που η σοσιαλδημοκρατία δεν διανύει τις καλύτερες μέρες της, η άνοδος Σοσιαλιστών δημάρχων σε μεγάλες πόλεις, από το Παρίσι έως τη Νέα Υόρκη, από τη Βαρκελώνη έως το Μπουένος Άιρες, από τη Ρώμη έως το Φρίταουν και από την Αθήνα έως το Μόναχο, φαίνεται να αντιστρατεύεται την γενικότερη πολιτική τάση ενίσχυσης της δεξιάς και ακροδεξιάς σε εθνικό επίπεδο.
Η επιτυχία αυτή δεν εξηγείται απλώς από την προοδευτική κουλτούρα των πόλεων ή την μεγαλύτερη συγκέντρωση μορφωμένων και κοινωνικά φιλελεύθερων ψηφοφόρων. Η πραγματική εξήγηση είναι πιο σύνθετη και συνδέεται με τη δομή των ίδιων των αστικών οικονομιών και των δημόσιων πολιτικών.
Οι πόλεις λειτουργούν ως χώροι έντονης κοινωνικής και οικονομικής συμπύκνωσης. Όσο μεγαλύτερη και πιο πυκνή είναι μια πόλη, τόσο πιο αποδοτική γίνεται η δημόσια παρέμβαση, από τις κοινωνικές υπηρεσίες έως την στέγαση. Αυτό δημιουργεί ένα πολιτικό περιβάλλον στο οποίο τόσο η μεσαία τάξη όσο και τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα έχουν ισχυρό κίνητρο να στηρίξουν πολιτικές αναδιανομής και δημόσιων επενδύσεων, που φορέας τους είναι τα κόμματα της Κεντροαριστεράς.
Παράλληλα οι πόλεις είναι και τα σημεία, όπου οι κοινωνικές πιέσεις εκδηλώνονται πιο έντονα: υψηλά ενοίκια, αυξημένο κόστος ζωής, ανταγωνισμός στην αγορά εργασίας. Αυτές οι πιέσεις ενισχύουν την ζήτηση για πολιτικές προστασίας και παρέμβασης, δημιουργώντας πρόσφορο έδαφος για την Κεντροαριστερά.
Εμείς οι αιρετοί στις πόλεις καλούμαστε να αποδείξουμε ότι η δημοκρατία μπορεί να είναι αποτελεσματική, όχι μόνο θεσμικά αλλά και στην καθημερινή ζωή. Η «εναλλακτική» στον αυταρχισμό δεν είναι απλώς η υπεράσπιση των αξιών – είναι η υλοποίησή τους σε πολιτικές που βελτιώνουν απτά τη ζωή των ανθρώπων. Αυτό σημαίνει κοινωνική δικαιοσύνη, προσιτή στέγαση, πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες, μείωση των ανισοτήτων. Σημαίνει επίσης ισχυρούς και αξιόπιστους θεσμούς: διαφάνεια, λογοδοσία, κράτος δικαίου. Ο αυταρχισμός τρέφεται από τη δυσπιστία, η προοδευτική πολιτική οφείλει να την αντικαταστήσει με εμπιστοσύνη.
Σημασία έχει και ο τρόπος που απευθυνόμαστε στους δημότες μας. Οι δυνάμεις του λαϊκισμού και της Δεξιάς κινητοποιούν μέσα από φόβο και θυμό. Εμείς οφείλουμε να κινητοποιούμε μέσα από την ελπίδα, την ασφάλεια και την αίσθηση της κοινότητας. Όχι με αφηρημένα λόγια, αλλά με πολιτικές που κάνουν τον πολίτη να αισθάνεται ότι ανήκει και ότι τον φροντίζουν.
Και οι πόλεις είναι προνομιακός χώρος γι’ αυτή την δράση. Είναι το χωρικό επίπεδο όπου οι πολιτικές γίνονται ορατές, στην γειτονιά, στο σχολείο, στην καθημερινότητα.
Και οι προοδευτικοί δήμαρχοι, μπορούμε να δώσουμε την μάχη και να αποδείξουμε ότι υπάρχει ένας διαφορετικός τρόπος διακυβέρνησης: πιο ανθρώπινος, πιο συμμετοχικός, πιο αποτελεσματικός.
Την δίνουμε αυτή την μάχη οι προοδευτικοί δήμαρχοι:
Ο Jaume Collboni στην Βαρκελώνη δίνει μαθήματα σε ολόκληρη την Ευρώπη με την πολιτική του και τις δράσεις του για την κατοικία που την επαναφέρει ως κοινωνικό αγαθό και όχι ως επενδυτικό προϊόν.
Ο Ahmet Aras στον Μητροπολιτικό Δήμο της Muğla δημιούργησε το Muğla Planning Agency και ξανασχεδιάζει την πόλη του υιοθετώντας ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης που ενσωματώνει συμμετοχή πολιτών και φορέων.
Η Olivia Chow στο Τορόντο πρωτοπορεί με δράσεις για την προστασία των πιο ευάλωτων και ξεχωρίζει για την εφαρμογή πράσινων πολιτικών.
Ο Giuseppe Sala μετατρέπει το Μιλάνο σε μια σύγχρονη, εξωστρεφή μητρόπολη συνδυάζοντας ανάπτυξη με ποιότητα ζωής και βιωσιμότητα.
Ο Philippe Close στις Βρυξέλλες προχώρησε σε μια από τις μεγαλύτερες αστικές παρεμβάσεις στην Ευρώπη, επανακτώντας τον δημόσιο χώρο, χαρακτηριστικό παράδειγμα προοδευτικής αστικής πολιτικής: πόλη για τους ανθρώπους. Ο Roberto Gualtieri αξιοποίησε υποδειγματικά τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης για τον εκσυγχρονισμό της Ρώμης, με ξεχωριστό δείγμα γραφής τις παρεμβάσεις του στην καθαριότητα, την βελτίωση των συγκοινωνιών, την αύξηση των πράσινων χώρων.
Ο Darío Moreno Lerga, στο Sagunto λειτούργησε ως καταλύτης ανάπτυξης μετατρέποντας την πόλη του σε κόμβο πράσινης βιομηχανίας μέσω της επένδυσης της Volkswagen.
Ο Constantin Cojocari μετέτρεψε το Edineț στην Μολδαβία σε πρότυπο βιώσιμης και ενεργειακά αποδοτικής πόλης, με αξιοποίηση ευρωπαϊκών πόρων.
Να δώσουμε τα συγχαρητήρια μας στον Emmanuel Grégoire και να του ευχηθούμε καλή επιτυχία στα νέα του καθήκοντα, όμως είναι ήδη γνωστός στις Παριζιάνες και τους Παριζιάνους για την επέκταση της κοινωνικής κατοικίας τον έλεγχο των ενοικίων, τον περιορισμό των βραχυχρόνιων μισθώσεων.
Και στην Αθήνα δίνουμε την δική μας μάχη, πετυχαίνουμε τους στόχους μας για το πρασίνισμα της πόλης, προωθούμε την ενεργειακή μετάβαση με ευαισθησία και ειδική μέριμνα για τους ευάλωτους συμπολίτες μας και χτίζουμε ένα εκτεταμένο δίκτυο κοινωνικών υπηρεσιών.
Κλείνοντας θέλω να πω ότι όλοι εμείς αποδεικνύουμε στην πράξη ότι οι αξίες της προοδευτικής πολιτικής –η στήριξη του ανθρώπου, η αλληλεγγύη, η συμπερίληψη– δεν είναι θεωρητικές αρχές, αλλά εφαρμόσιμες λύσεις.
Σας ευχαριστώ.
